|
|
|
|
|
همکاران راستین دربارهی قدم اول در مسیر موفقیت، به عنوان پیشنیاز، صحبت کردیم. پیشنیاز اول این است که مسئولیت را کاملاً به عهده بگیرید. همهچیز را ناشی از خودتان بدانید تا بتوانید آن را تغییر دهید. امروز هم، قبل از صحبت دربارهی قوانین، به یک پیشنیاز دیگر میپردازیم. پیشنیازی که قبلاً هم از آن نام بردهایم و بسیاری از ما، شدیداً به آن محتاجیم و معمولاً ندیدهاش میگیریم: آزادی ناشی از انضباظ شخصی By Randy Gage, July 1st, 2009 بیشتر ما از نظم و انضباط بیزاریم. اما اگر درست بیندیشیم، واقعیت این است که همهی ما به آن نیازمندیم. من معتقدم هیچ راهی و هیچ کاری بدون نظم شخصی، نتیجهی بزرگی نمیدهد. هر موسیقی که ساخته میشود، هر رمان بزرگ، پیشرفت تکنولوژی، رسیدن به قهرمانی درعرصهی ورزش و هر دستآورد فورقالعاده در هر زمینهای نتیجهی روند منظمی است که منجر به آن شدهاست. این روند، معمولاً چیزی شبیه این است: تمرین، شکست، بازنگری و تکرار. همهی اینها نیازمند انضباط شخصی است. و این، همان چیزی است که افرادی را از انبوه «متوسطها» جدا و برجسته میکند. Prince یکی از بزرگترین موسیقیدانانی است که من تا به حال دیدهام. Albert Pujols در بیسبال کارهایی میکند که منطق را متحیر میکند! آل پاچینو سوری بازی میکند که ما فیلم را کاملاً باور میکنیم. میتوانید بگویی که همهی این افرادیک استعداد خداداد دارند. من به شما میگویم که آنها در آفرینش این بزرگی، با خدا شریکند. آنها این بزرگی را با انظباط شخصی آفریدهاند. حقیقت عجیب این است: آزادی ناشی از نظم و انضباط است! خوب؛ دربارهی شما چهطور است؟ باز هم در این باره خواهیم نوشت. رندی گیج پشت هر موفقیتی، انجام روندی منظم و با انضباط وجود دارد. همهی شما مطلبی را درباره ی رشد شخصی میخوانید. اما فقط آنها که انضباط و نظم شخصی دارند، سه ماه بعد هم همچنان هر روز به آن عمل میکنند. اگر انضباط شخصی نداشتهباشید، دانستن قوانین موفقیت چه فایدهای دارد؟ شما قوانین را خواهید دانست؛ هیجانزده می شوید؛ شروع به انجامشان میکنید؛ اما بیبرنامگی، بینظمی و «هرچه پیش آید خوش آید» منجر میشود که یک هفته بعد به سر جای اولتان برگردید. نظم یعنی امروز که روز سوم ماه است، ویژن این ماه را نوشتهباشید؛ ویژنهای مجموعهتان را بدانید؛ همیشه یک برگه یادداشت برای کارهای روزانه و هفتگی به همراه داشتهباشید. هر روز مشاوره برگزار کنید. هر هفته حتی اگر از آسمان سنگ ببارد، جلسهی هفتگیتان فراموش نشود؛ عقب نیفتد؛ لغو نشود. نظم یعنی خودتان را ملزم و مجبور کنید که کارهایی را که میدانید درست است، سر وقت انجام دهید. و عجیب است که آزادی، ناشی از همین «الزام» و «اجبار» است! نه؟ |
||
|
+
نوشته شده در جمعه دوازدهم تیر 1388ساعت 11:8 توسط علیرضا
|
||